Replace the two people with a Persian father (60–65) and his adult son (25–30). Keep the same warm hug, composition, lighting, and background. The father gently looks down at his son with a genuine smile instead of looking at the camera. The son rests his head on his father's chest with eyes closed and a natural smile. Change their clothes to realistic casual outfits with natural fabric folds and neutral colors. Preserve the candid documentary feel, realistic skin texture, natural imperfections, accurate hands, soft daylight, and authentic emotions. Avoid any AI-generated or overly perfect look.

دو فرد موجود در تصویر را با **یک پدر ایرانی ۶۰ تا ۶۵ ساله** و **پسر بالغ او، ۲۵ تا ۳۰ ساله** جایگزین کن. **همان آغوش گرم، همان ترکیب‌بندی، همان نورپردازی و همان پس‌زمینه را دقیقاً حفظ کن.** پدر با لبخندی صمیمی و واقعی، با مهربانی به سمت پایین و به پسرش نگاه کند و **به دوربین نگاه نکند.** پسر سر خود را به‌آرامی روی سینه پدر تکیه داده باشد، چشمانش بسته باشد و لبخندی طبیعی و آرام روی صورتش دیده شود. لباس هر دو را به **لباس‌های روزمره و واقع‌گرایانه** با رنگ‌های خنثی تغییر بده. پارچه‌ها باید چین‌وچروک و افت طبیعی داشته باشند و کاملاً واقعی به نظر برسند. حس **عکاسی مستند و ثبت لحظه (Candid Documentary Feel)** را کاملاً حفظ کن. ویژگی‌های زیر نیز حفظ شوند: * بافت کاملاً طبیعی پوست * نقص‌ها و جزئیات واقعی پوست * دست‌هایی با آناتومی صحیح و طبیعی * نور نرم روز * احساسات صادقانه و واقعی * تعامل عاطفی طبیعی بین پدر و پسر **از هرگونه ظاهر مصنوعی یا بیش‌ازحد بی‌نقص که نشانه تولیدشده توسط هوش مصنوعی باشد خودداری کن.**